Met een lach en een traan
Neunhemhuis viert feest

Door Lucie Brouwers

Zaterdag 7 februari was een bijzondere dag voor de bewoners van het Neunhemhuis: het tweejarig bestaan werd gevierd. Eigenlijk is de échte verjaardag van het zorghuis op 16 februari, maar dan is het carnaval en wordt er een ander feestje gevierd. De zaal was vol, de slingers waren opgehangen en het geluid werd getest voor het optreden van Hetty Hoevenaars.

Het Nuenhemhuis van Dagelijks Leven is een kleinschalige woonzorglocatie voor mensen met diverse vormen van dementie.

Er wonen ongeveer 22 mensen, die ieder hun eigen studio hebben met uitzicht op de omringende tuin. Er is 24-uurs zorg, een eigen kok en een team van activiteitenbegeleiders die vrijwel dagelijks iets organiseren om het de bewoners nog prettiger te maken: bingo, een muzikaal optreden of een bezoek van kinderen van de belendende basisschool Het Mooiste Blauw’.

Locatiemanager Lianne Schaminee deed de aftrap deze middag en heette de bewoners en familieleden welkom. Daarna begon het optreden van ‘zorgzangeres’ Hetty Hoevenaars. Met verwondering en bewondering heb ik naar haar geluisterd, nee, naar haar gekeken. Het was duidelijk dat zij ervaring en voeling had met dit publiek. Liefdevol zocht ze al zingend het contact met de ouderen, waarbij er werd gelachen en soms een traantje werd weggepinkt bij een lied als Heintjes “Mamma, je bent de liefste van de hele wereld”. ‘Het is gevoelswerk, maar ik probeer het luchtig te houden,’ zegt Hetty. ‘Muziek is vaak het laatste dat blijft bij dementerenden.’ Het is zeker niet in de laatste plaats aan de zangeres te danken dat er een sfeer hangt van liefdevolle verbinding en zorg.

Daaraan dragen ook de betrokken medewerkers bij die in groten getale deze middag zijn gekomen. Activiteitenbegeleiders, Priscilla en Marjolein, vertellen enthousiast over hun zorgtaak, het contact met de bewoners en de buurt rondom. Er volgen deze week nog meer feestelijke activiteiten i.v.m. het tweejarig bestaan: donderdagmiddag Paula op viool en Teuntje op cello; er komt hoog bezoek van de barones van de Dwèrsklippels, bij de wekelijkse bingo zijn er extra prijzen en de kinderen van bs ‘Het Mooiste Blauw’ komen langs. Maar het allerbelangrijkste is dat mensen hier in hun waarde worden gelaten, dat het laatste restje decorum en zelfbeschikkingsrecht hun niet wordt ontnomen. Ik moest zelf een traantje wegpinken en verliet lachend het pand. Hier wordt het verschil gemaakt tussen een thuis en een tehuis.